تمدن جهانی اسلام و رئیس جمهوری در تراز آن!

 

رهبر معظم انقلاب از ابتدای دوران پربرکت رهبری شان در سال 68 تاکنون که بیش از 24 سال از آن می گذرد با ادامه ی راه حضرت امام به دنبال وحدت مسلمین و تقریب مذاهب اسلامی و تشکیل امت واحده با توجه به مشترکات دینی بوده اند و همواره با اعمال٬ سخنان٬ احکام و فتاوی٬ موضع گیری ها و برنامه ریزی های خود در این راه قدم برداشته اند. ایشان همواره به دنبال قدرتمند و عزت مند شدن مسلمانان از هر فرقه و گروه در هر جای دنیا بوده اند و از گروه های مبارز مسلمان چه سنی و چه شیعه در راه مبارزه با استکبار و صهیونیسم حمایت کرده اند.

 

 

در سال های اخیر و با آغاز موج بیداری اسلامی در کشورهای مسلمان و گسترش آن به چندین کشور و سرنگون شدن دیکتاتور های مورد حمایت غرب که منافع استکبار را در کشورهای مسلمان پیگیری و تامین می کردند٬ حضرت آقا در نقش یک رهبر بزرگ اسلامی و تئوریسین تمدن اسلامی به خوبی به راهنمایی٬ حمایت معنوی و تبیین این خیزش ها برخاسته و برخلاف غرب و رسانه هایش که با موذی گری این حرکات را دموکراسی خواهی و "بهار عربی" می نامیدند٬‌ با توجه به شواهد اثبات کردند که این خیزش ها اسلام خواهی و "بیداری اسلامی" است نه چیز دیگر.

 

 

ایشان به همین اکتفا نکرده و با ایجاد دبیرخانه ی دائمی بیداری اسلامی هدف تشکیل امت واحده ی را دنبال کردند. این دبیرخانه به سرعت اجلاس های بسیار مهمی را در میان متفکران٬‌جوانان٬‌ زنان و علمای اسلامی برگزار نمود و رهبر معظم انقلاب با حضور در این اجلاس و سخنان بسیار مهم و ارزنده به هدایت و راهبری این موج پرداختند. ایشان که به خوبی از خلا رهبری در این خیزش ها آگاه بودند و این کمبود را باعث شکست این بیداری در کشور های انقلاب کرده می دانستند٬ خود شخصا وارد این جبهه شده و رهبری عالی این خیزش ها را به عهده گرفتند. محبوبیت ایشان در میان جوانان٬ زنان٬‌علما و متفکران شرکت کننده در همایش های بیداری اسلامی نشان داد که جایگاه رهبری کاریزماتیک در امت اسلامی چقدر برازنده ی ایشان است و چقدر مردم در سایر کشورهای اسلامی نیازمند رهبری دینی هستند.

 

 

هدایت این جریان در سطح دنیای اسلام٬ فراغتی ذهنی و کاری را برای هر رهبری طلب می کند تا بتواند با فراغ بال به برنامه ریزی برای پیشبرد اهداف و نیل به هدف نهایی که تشکیل امت واحده ی اسلامی قدرتمند در برابر استکبار و صهیونیزم بین الملل است بپردازد. اما امام خامنه ای٬ این بیداری جهان اسلام را در حالی هدایت کردند که مشغله های فراوانی را در فتنه ی سال 88 و اتفاقات پس از آن٬ رفتارهای رئیس جمهور و کنش های مجلس با او٬ مشکلات اقتصادی چند سال اخیر٬‌تحریم ها و ... داشتند و باید آنها را نیز مدیریت می کردند. این خود٬ فشاری مضاعف و دغدغه های ذهنی چند برابر را بر یک رهبر جهانی وارد می کند و انرژی دوچندان طلب می کند تا هم زمان بتوان در دو جبهه ی داخلی و خارجی به مقابله با مشکلات و برنامه ریزی برای حل آنها و مدیریت مسائل مختلف بپردازد.

 این درحالی است که دولت نهم با انقلابی گری و کار جهادی و بسیجی٬ تلاش مضاعف با اعتقاد به روش های اسلامی و بکارگیری نیروهای متخصص و متعهد به انقلاب امید را به مردم مومن کشور بازگردانده بود مورد حمایت حضرت آقا قرار گرفت به طوری که ایشان فرمودند: "این دولت قطار انقلاب را به ریل اصلی اش باز گرداند".

اما دولت دهم نتوانست با حفظ نیروهای مومن و متعهد روش دولت نهم را ادامه دهد و از مسیر درست منحرف گردید. این انحراف مشکلاتی برای کشور ایجاد کرد که مدیریت راهبردی امام خامنه ای را می طلبید تا با درایت و کیاست خود این مشکلات را حل نمایند. این خود باعث می شد تا تمرکز و انرژی خاصی برای درون کشور گذارده شود و آن فراغت مورد نیاز برای هدایت امت اسلامی مخدوش گردد٬ هر چند پرکاری حضرت آقا مانع از آسیب دیدن هدایت جهانی ایشان گردید.

حال که در آستانه ی انتخاب رئیس جمهور یازدهم هستیم٬ بر ماست تا با توجه به این موارد مهم و خاص٬ رئیس جمهوری را انتخاب کنیم تا نه تنها دغدغه ای در درون کشور درست نکند٬ بلکه بازوی اجرایی رهبر انقلاب در نیل به اهداف داخلی و خارجی باشد. رئیس جمهوری مورد نیاز است تا امام خامنه ای را به عنوان ولی فقیه زمان گوش به فرمان و همراه و یاور باشد. کسی مورد نیاز است تا همانند رهبر انقلاب به حکومت جهانی اسلام٬‌ جاری شدن احکام اسلامی در جامعه٬‌ سپردن کار به مردم و کاردان ها٬‌ خدمت رسانی به آهاد جامعه و جاری کردن عدالت اعتقاد داشته و عامل باشد. رئیس جمهوری مورد نیاز است تا در سیاست خارجی بازوی اجرایی سیاست های نظام و مقام معظم رهبری باشد طوری که برایند نیروها یکدیگر را تقویت کنند نه تضعیف. فرد مومن و متخصصی مورد نیاز است تا رهبر انقلاب را از داخل کشور آسوده کند و ایشان را در ساخت امت واحده ی اسلامی همراهی نماید.

شرکت ما در انتخابات هم حق است و هم وظیفه٬‌ حقی که در تعیین سرنوشت خود داریم و وظیفه ای که در قبال همه ی مسلمانان دنیا داریم!

 

 

---

إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ * وَرَأَیْتَ النَّاسَ یَدْخُلُونَ فِی دِینِ اللَّهِ أَفْوَاجاً * فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ کَانَ تَوَّاباً *

چون یاری خدا و پیروزی فراز آید ،و مردم را ببینی که فوج فوج به دین خدا در می آیند ، پس به ستایش پروردگارت تسبیح گوی و از او آمرزش بخواه ، که او توبه پذیر است.

 

-----

. این مطلب در رجانیوز منعکس شده است.

   + سید مجید - ٩:۱٩ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٦ خرداد ۱۳٩٢