رمضان مبارک!

 

 

امام باقر علیه‏ السلام روایت می‌کند: پیامبر خدا در آخرین جمعه شعبان، خطبه خواند. خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود:   

«اى مردم! ماهى بر شما سایه افکنده که در آن، شبى است بهتر از هزار ماه، و آن، ماه رمضان است . خداوند، روزه ‏اش را واجب ساخته و نماز در شبش را مستحب قرار داده است . پس هر کس یک شب در آن، نماز مستحب بخواند، گویا هفتاد شب نماز مستحب در ماه‏ هاى دیگر خوانده است. و براى کسى که در آن، کار نیک مستحبّى از کارهاى نیک انجام دهد، پاداشى همچون پاداش کسى قرار داده که واجبى از واجبات الهى را انجام داده است، و هر کس در آن، واجبى از واجبات خداوند را ادا کند، همچون کسى خواهد بود که در ماه‏هاى دیگر، هفتاد واجب از واجبات الهى را انجام داده است.   

این ماه، ماه صبر است و پاداش صبر، بهشت است. این ماه، ماه مواسات (همدردى با دیگران در نیازها) است و ماهى است که در آن، خداوند، روزىِ مؤمن را مى‏ افزاید. هر کس مؤمن روزه ‏دارى را در آن افطار دهد، نزد خداوند، پاداش آزاد کردن یک بنده و آمرزش گناهان گذشته‏ اش را دارد.»    

گفتند: اى پیامبر خدا! همه ما توان افطار دادن به روزه ‏دار را نداریم .   

فرمود: «خداوند، کریم است؛ این ثواب را به کسى نیز مى‏ دهد که براى افطار دادن، جز بر جرعه‏ اى شیر یا جرعه‏ اى آب و یا چند خرما قدرت ندارد و بیش از این را نمى‏ تواند .   

هر کس در این ماه بر برده خویش سبک بگیرد، خداوند هم حسابش را سبک مى‏ گیرد .   

ماه رمضان، ماهى است که آغازش رحمت، میانش آمرزش، و پایانش اجابت و آزادى از آتش دوزخ است.    

شما از چهار خصلت، بى‏ نیاز نیستید: دو خصلت که خدا را با آنها راضى مى‏ کنید، و دو خصلت که از آن دو، بى‏ن یاز نیستید. امّا آن دو خصلتى که خدا را با آنها راضى مى‏ کنید، شهادت به این است که: معبودى جز خداوند نیست و من فرستاده خدایم. و اما دو خصلتى که از آن بى‏ نیاز نیستید، از خداوند،نیازهایتان و بهشت را بطلبید و از خداوند، عافیت بخواهید و از آتش به خداوند پناه ببرید.»   

   + سید مجید - ٢:٤٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٩ تیر ۱۳٩۳