دست های خالی و شمشیر دموکلس!

 
 دموکلس درباری خوش زبان و چاپلوسی در دربار جبّاری بنام دیونیزوس دوّم پادشاه سیراکوز در قرن چهارم قبل از میلاد بود. او ادعا می‌کرد که پادشاه، از نظر قدرت و صلاحیّت ادارهٔ مملکت، واقعاً مردی خوشبخت و موفق است. پادشاه به او (دموکلس) پیشنهاد کرد تا یک‌روز جایشان را باهم عوض کنند. هدف پادشاه این بود که دموکلس بتواند شخصاً این خوشبختی را تجربه کند. شامگاه در دربار مجلس شام و ضیافتی ترتیب دادند. دموکلس درآن مجلس از اینکه شاهانه از وی پذیرائی می‌شد احساس رضایت و شعف فراوان می‌کرد.

تنها در لحظات پایان شام و ضیافت بود که دموکلس متوجّه شد شمشیر تیزی درست بالای سرش با تار موئی از دم اسب آویزان است. بلافاصله با دیدن شمشیر، طعم خوش غذا و لذت حضور خدمتکاران زیبا در دهان و نظرش از بین رفت و بقول معروف آن‌چه خورده بود در دهانش زهرمار شد! وی با دست‌پاچگی از جا برخاست و از پادشاه درخواست کرد به وی اجازه داده شود تا مجلس را ترک کند و در همان حال گفت: هیچ‌وقت آرزو نخواهد کرد چنین خوشبخت باشد.
در واقع منظور این حکایت این است که انسان از آنجا که “انسان” است و خطاکار، نیاز به “دست زور بالای سر” دارد.
 
 
----
باراک اوباما٬ رئیس جمهور دولت شیطان بزرگ (امریکا) در سخنرانی پایان سال خود٬‌ با اشاره به تلاش‌های سناتورها و نمایندگان آمریکایی برای تصویب تحریم‌های تازه بر علیه ایران، گفت: 
"متوجه می‌شوم که برخی می‌خواهند در برخورد با ایران سختگیر جلوه کنند، سناتور های جمهوریخواه و دموکرات خواهان معلق ساختن شمشیر دموکلس بر سر ایران اند تا در مذاکرات به ما کمک کنند٬‌ من این را درک می کنم اما تحریم‌های جدید اکنون ضرورتی ندارند.
برای ما کار سختی نیست که فشار بیشتری به ایران وارد کنیم. می‌توانیم تحریم های بیشتر را یک روزه تصویب کنیم. اما این به تردیدهای ایران درباره ما دامن می‌زند.
در حال حاضر  تحریم‌های سنگین نفتی و بانکی علیه ایران همچنان در حال اجرا است و با مذاکرات چیزی را از دست نمی‌دهیم."
----
اینگونه سخن گفتن و برخورد کردن با طرف مذاکره شیوه ی امریکایی ها در هر مذاکره ای است. آنها همزمان از تشویق و تهدید توامان استفاده می کنند و آن را "سیاست چماق و هویچ" می نامند. آنها ضمن دادن امتیازهایی جزئی (همچون آزادسازی برخی از منابع فروش نفت ایران تا سقف 4 میلیارد دلار٬‌ لغو تحریم صنایع خودرو٬ لغو تحریم فروش محصولات پتروشیمی و تجارت طلا) چماق تهدید به افزایش تحریم ها و استفاده از گزینه ی نظامی را همچنان بالا نگه داشته اند.
آنها خود نیز می دانند که تحریم ها از یک مرحله ای به بعد اثرگذاری خود را از دست خواهد داد و با وجود بحران های مالی و سیاسی آنها و قدرت نظامی و منطقه ای ایران امکان استفاده از گزینه ی نظامی بر علیه ایران عملا وجود نخواهد داشت. اما با یک تقسیم کار قوی از همه ی امکانات خود برای استفاده ی حداکثری از گزینه ی دیپلماتیک و گرفتن بیشترین امتیازات از ایران استفاده می کنند.
- کنگره و سنا تهدید به تحریم های بیشتر می کنند.
- اوباما تهدید به حمله ی نظامی می کند.
- نتانیاهو دائما در حال پارس کردن بر ضد توافق است.
- فرانسه و انگلیس نقش محوله ی خود را بازی می کنند.
همه ی اینها در حالی است که آنها با "دستان خالی" در این بازی شرکت کرده اند و برگه های پیروزی خود را تک تک از طرف ایرانی می گیرند.
- آنها دیده اند فردی در انتخابات ایران پیروز شد که شعارش چرخش زندگی مردم قبل از چرخش سانتریفیوژ ها بوده است.
- آنها از زبان فرد پیروز شنیده اند که "امریکا کدخدای دنیاست"
- آنها سیاهنمایی های اقتصادی برخی کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری ایران را دیده اند.
- آنها از زبان رئیس جمهور ایران شنیده اند که "خزانه خالی است".
- آنها از زبان وزیر امور خارجه ی ایران ترس او از بمب ها و نیروی نظامی خودشان را شنیده اند.
در نتیجه اینگونه برداشت می کنند که سیاست تحریم و فشار جواب داده است. این سیاست است که ایران را پای میز مذاکره نشانده و ایران به حصول نتیجه از این مذاکرات سخت نیازمند است. پس با هر قدم عقب نشینی ایران آنها یک قدم جلوتر می آیند. حتی با رسیدن به توافق اقدام مشترک٬‌ تحریم های اصلی کماکان ادامه دارد٬‌ گزینه  نظامی همچنان روی میز است. تهدید به اعمال تحریم های بیشتر همچنان وجود دارد و هر روز فشارهای بیشتری به ایران وارد می شود.
اخیرا هم سیاستمدارانشان برداشته شدن کامل تحریم ها را منوط به حل سایر مسائل از جمله حقوق بشر٬‌ حمایت از گروه های مقاومت و موشک های ایران دانسته اند. چیزی که رهبر معظم انقلاب آن را پیش بینی کرده بودند.
همه ی اتفاقات این چند ماه اخیر نشان می دهد٬‌ هیچ تغییری در سیاست قلدرمئابانه و استکباری 1+5 پدید نیامده و این ایران بوده که بار دیگر از خود حسن نیت و کرنش نشان داده است. خنده ها و دست دادن ها و بغل گرفتن های نمایندگان 1+5 پس از پایان توافق ژنو به خوبی نشان می داد که آنها چه حسی دارند!
"حس پیروزی"
آنها احساس می کنند که با دستان خالی و یک شمشیر دموکلس در حال نشاندن ایران در جایگاهی هستند که خود می خواهند.
----
وَ لَنْ تَرْضى‏ عَنْکَ الْیَهُودُ وَ لاَ النَّصارى‏ حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ
و هرگز یهود و نصاری از تو خشنود نخواهند شد تا آنکه از آیین آنان پیروی کنی.
سوره بقره - آیه 120
 

   + سید مجید - ۱٠:۳۸ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٤ دی ۱۳٩٢