به تو پناه می برم٬‌ از بستن دهان رقیبان و منتقدان!

 

"خداوندا، به تو پناه می‌برم از استبداد رأی، عجله در تصمیم، تقدّم نفع شخصی و گروهی بر مصالح عمومی و بستن دهان رقیبان و منتقدان"

 

هنوز چهار ماه و چند روز بیشتر٬‌ از سخنان دکتر حسن روحانی در مراسم تنفیذ ریاست جمهوری نمی گذرد. جمله ی فوق بخشی از دعاهای انتهایی همان سخنرانی است که در آن رئیس جمهور در ابتدای دوران مسئولیتشان در کنار سایر موارد از "بستن دهان رقیبان و منتقدان" به خدا پناه برده اند!

 

 

اما گویا هنوز پنچ ماه نشده ایشان و اطرافیانشان از پناه خدا خارج شده اند و دهان هایی را بسته اند!

- اولین مورد برنامه ی طنز انتقادی "دکتر سلام" بود که توسط عده ای دانشجوی خوش ذوق در زمان دکتر احمدی نژاد در خبرگزاری دانشجو آغاز و با سعه ی صدر آنها ادامه یافته بود. اما پس از چند برنامه ی انتقادی در دولت جدید از طرف دفتر ریاست جمهوری درش تخته شد!

- دومین مورد انتخاب گزینشی تعداد معدودی دانشجو برای دیدار با رئیس جمهور و اجازه ندادن به نمایندگان تشکل های دانشجویی برای سخنرانی و انتقاد!

- سومین مورد انتخاب مجریان مصاحبه تلویزیونی با رئیس جمهور توسط دفتر آن نهاد و گرفته شدن موبایل های آنها تا زمان مصاحبه و قرنطینه آنها!

- جمع کردن بیلبورد های "صداقت امریکایی" به دستور دولت از سطح شهرهای بزرگ!

- تعطیل کردن جشنواره "افق نو" به دستور دولت و در راستای سیاست های تنش زدایی با کدخدا!

- عزل و برکناری قریب به اتفاق مدیران قبلی با کمباین به جای داس!

- انواع دروغ ها و آمارهای غلط در ارتباط با دولت قبل و رد کردن درخواست مناظره ی رئیس جمهور سابق برای دفاع از خود٬‌ با توهین های آشکار مشاوران رئیس جمهور!

و ....

البته حامیان رسانه ای دولت و روزنامه های زنجیره ای آنها که هر انتقاد را با ترور شخصیت و انگ و تهمت و تخریب و افراطی خواندن دیگران پاسخ می دهند را جزئی از دولت به حساب نمی آوریم!

 

آقای رئیس جمهور! به کجا چنین شتابان؟

شما "نوسفری" اینگونه برخورد می کنی٬‌ وای به سال پایانی!

   + سید مجید - ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱٩ آذر ۱۳٩٢