عاقلان دانند!

اگر به رصد تیترهای صفحات اول روزنامه های زنجیره ای دقیقا از شروع رای اعتماد مجلس به هیئت دولت بپردازیم٬‌ کلیدواژه هایی را به وفور در این روزنامه ها می یابیم که نشان از تلاش هماهنگ و برنامه ریزی شده ی گروهی از بزرگان آنها در بالا و نوچه های آنها در پایین برای تخریب شخصیت مخالفان دارد. پرکاربردترین این واژه ها "افراطی" و "تندرو" است.

 

 

حال ماجرا از این قرار است که آقای روحانی در زمان انتخابات ریاست جمهوری با به کار بردن واژه ی " اعتلال" مشی خود و دولتی را که در آینده خواهد ساخت بیان نمود و اعلام کرد که با همه ی معتدلین از چپ و راست کار خواهد کرد و دست آنها را به گرمی خواهد فشرد. حال فارغ از اینکه ایشان به این مشی عمل کرد یا خیر و تمامی اطرافیان و دارو دسته ی دو فتنه گر انتخابات 88 را به کار گرفت یا خیر٬ این نکته قابل توجه است که با پیروزی ایشان٬ افراطیون اصلاح طلب که سوابق درخشانی در آشوب طلبی در کشور داشته اند٬ با اجبار دکتر عارف به کناره گیری٬ که در نظر سنجی ها رای پایینی داشت٬ خود را به دکتر روحانی چسباندند و قصد داشتند تا خود را عامل پیروزی وی نشان داده و از ایشان کسب امتیاز کنند. حتی علیرغم نهی دکتر روحانی٬ در روزنامه هایشان به گمانه زنی و معرفی وزرا -آنطور که باب طبعشان بود- پرداختند و 4تا5 وزارت خانه ی کلیدی را حق خود می دانستند. پس از اعلام رسمی وزرای پیشنهادی نیز که تعدادی از تندروهای آنها از کابینه جا مانده و تعدادی نیز پیشنهاد شدند٬ این گروه های افراطی با ایجاد موج رسانه ای و تبلیغاتی سعی کردند تا معدود افراطی ها و خطاکاران فتنه ی 88 را به رای اعتماد مجلس برسانند٬ که البته در ایام جلسات رای اعتماد مجلس با روشنگری برخی از نمایندگان٬ تعدادی از وزرا به دلیل سابقه ی بد خود رای نیاورده و تعدادی دیگر از آنها نیز از فتنه و فتنه گران 88 اعلام برائت کردند. از همان ایام٬ دشمن سازی برای دولت به اصطلاح اعتدالی آغاز شد و هر روز در صفحه ی اول روزنامه های زنجیره ای کلیدواژه های "افراطی" و "تندرو" دیده شد.

جالب اینجاست که هر کدام از افراد و رسانه هایی که این واژه ها را به کار می بردند سعی در تخریب شخصیت مخالفان یا منتقدان خود می کردند و افرادی از اصولگرایان هم در این موج شنا کرده و مخالفان خود را به خوبی زدند. عده ای نمایندگان مخالف دولت را٬ گروهی جبهه ی پایداری را٬‌ تعدادی حلقه ی پرتو را٬‌ افرادی طرفدارن و رای دهندگان به دکتر جلیلی را٬‌ و حتی افرادی وقیحانه علامه مصباح و یارانش را تندرو و افراطی خطاب می کنند.

همه ی این نسبت های ناروا و دروغ در حالی از جبهه ی معلوم الحال اصلاحات به گوش می رسد که بررسی کارنامه و تاریخ مشی سیاسی این جبهه توسط هر انسان عاقل و منصفی٬  او را از نسبت دادن القاب برازنده ی اصلاح طلبان به دیگران٬ به خنده وا می دارد.

عزیزی می گفت "فکر نکنید که مردم دچار آلزایمر سیاسی شده اند و رفتارها و گفتارهای شما را فراموش کرده اند!" اما به نظر بنده٬ نه ما آلزایمر داریم و نه افراطیون اصلاح طلب که امروزه ردای اعتدال به تن کرده اند. آنها فقط با پررویی تمام برای بازگشت به میدان سیاست کشور به جای عذرخواهی از خیانت های گذشته ی خود روش فرار به جلو را انتخاب کرده اند. آنها با آویزان شدن به شعار اعتدال روحانی٬ دیگران را به افراطی گری متهم می کنند تا کارنامه ی سیاه خود را بپوشانند و حواس ها را به جای دیگری معطوف سازند. غافل از اینکه مردم٬ گرگ را در لباس میش نیز به خوبی خواهند شناخت.‌ خواه پاچه بگیرد٬ خواه ریش بزی بگذارد.

 

----

در مطلب آینده٬ انشاالله٬ تعدادی از افراطی گری های جبهه ی خائن اصلاحات را لیست می کنم تا این عده لقب برازنده ی خود را به دیگران نسبت ندهند!

   + سید مجید - ٢:٠٤ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱۸ شهریور ۱۳٩٢